Σε κάθε αγώνα ο Ολυμπιακός δείχνει το μέταλλο που έχει και την ατσάλινη υπομονή, όπως είδαμε και στη σειρά με την Μπαρτσελόνα. Δεν παρατάει το ματς και μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο μάχεται. Και ας χάσει. Αυτό είναι και το στοιχείο που διακατέχει τους Πειραιώτες. Αν και απόψε δεν ήταν πολύ καλός καθώς οι περισσότεροι παίχτες του ήταν σε κακή αγωνιστική βραδιά, η ψυχή της ομάδας μίλησε και πάλι και πέτυχε μεγάλη ανατροπή από το -9, πέντε περίπου λεπτά πριν τη λήξη. Οι Ρώσσοι μόλις είδαν το Σπανούλη να παίρνει μπρος και τον Ολυμπιακό να μαζεύει τη διαφορά, ξύπνησαν οι μνήμες από το πρόσφατο παρελθόν (Κωνσταντινούπολη 2012 - Λονδίνο 2013) και άρχισαν να τα χάνουν. Εκεί μίλησε ο εγωισμός του αρχηγού, που αν και είχε ως τότε 0/11 FG, έβαλε σερί τα 4 τελευταία του σουτ (τρίποντο - τρίποντο - δίποντο - τρίποντο) και έδωσε το προβάδισμα στους ερυθρόλευκους. Το 63-54 με σερί 0-10 έγινε 63-64 (με τα 2 πρώτα τρίποντα του Σπανούλη και 4 πόντους του Σλούκα) και στη συνέχεια ο αρχηγός του Ολυμπιακού το πήρε πάνω του. Πέτυχε δύο καλάθια με κρεμασμένους τους Ρώσους πάνω του (ένα δίποντο και ένα τρίποντο) γράφοντας το 66-69 (σερί 3-15).

Στην επαναφορά της ΤΣΣΚΑ με ολύμπια ψυχραιμία κάνει φάουλ στο Ντε Κολό στα 7.1" για να μην αφήσει τους Ρώσσους να πάνε για τρίποντο (ίσως και λίγο βιαστική επιλογή). Ευστοχεί ο Γάλλος και στις δύο, φάουλ στο Σλούκα στην επαναφορά για 2 βολές. Βάζει την 1η, χάνει τη 2η (68-70). Ίσως καλύτερα που έγινε έτσι καθώς οι της ΤΣΣΚΑ δεν είχαν την ευκαιρία να πάνε για time-out και να σχεδιάσουν επίθεση. Στα υπολειπόμενα 6.6" και με θολό το ρώσικο μυαλό, ο Σλούκας κατάφερε (σχεδόν) να κλέψει την μπάλα από τον Τζάκσον και να χαλάσει την επίθεση της ΤΣΣΚΑ που με τα βίας πρόλαβε να εκτελέσει ένα σκοτωμένο σουτ λίγα μέτρα μπροστά από το κέντρο, το οποίο ήταν φυσικά άστοχο.
Επική νίκη πρόκριση στον 3 τελικό τα 4 τελευταία χρόνια για τον Ολυμπιακό, που ανεβάζει το ελληνικό μπάσκετ για ακόμα μια φορά στο υψηλότερο επίπεδο!
Και πρέπει να επιμείνουμε στο ότι μια ελληνική ομάδα έχει καταφέρει τέτοιο μεγάλο επίτευγμα, καθώς είναι άκρως ελληνική. Οι Έλληνες παίκτες είναι οι ηγέτες της και απλά οι ξένοι της "στολίζουν" το ρόστερ ως κερασάκι στην τούρτα.
Αυτή θα έπρεπε να είναι και η λογική κάθε ομάδας, καθώς έτσι μόνο πηγαίνεις βήματα μπροστά. Το ίδιο συμβαίνει και με τη Ρεάλ. Ο κορμός της στηρίζεται καθαρά σε Ισπανούς που είναι και τα πρώτα βιολιά της. Όχι άδικα λοιπόν οι δύο αυτές ομάδες είναι στον τελικό. Το άξιζαν 100%.
Η Φενέρ που έχει κάνει ομάδα με ξένους, με ελάχιστους γηγενείς (Τούρκους) παίκτες, φάνηκε πως δεν έχει μέταλλο ομάδας Final 4. Ο coach Ομπράντοβιτς χαραμίζεται στο Τουρκικό πρωτάθλημα. Καλά τα χρήματα, αλλά αν θες και τίτλους, πήγαινε σε μια χώρα που ο λαός της έχει και την αντίστοιχη παιδεία...
Η ΟΜΟΙΓΕΝΕΙΑ
Ο Ολυμπιακός λοιπόν στη σύνθεση του έχει Έλληνες παίκτες που πρωταγωνιστούν και κάνουν τη διαφορά. Σπανούλης, Πρίντεζης, Σλούκας, Μάντζαρης, αποτελούν το βασικό κορμό της ομάδας που κάνουν και τη διαφορά. Ακόμα και οι νεότεροι Παπαπέτρου και Αγραβάνης έχουν μπει για τα καλά στο κλίμα της ομάδας και δείχνουν να έχουν άντερα. Ο Παπαπέτρου έσβησε στην κυριολεξία τον Κιριλένκο. Ο Αγραβάνης, όταν φορτώθηκε με 4 φάουλ ο Ντάνστον, κάλυψε επάξια τη θέση 5 και αυτή τη φορά δε φοβήθηκε να πάρει επιθέσεις κοντά στη ρακέτα, ακόμα και όταν είχε απέναντί του τον Χάινς.
ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΑΙΚΤΩΝ
Οι ξένοι της ομάδας, είναι κυρίως ρολίστες. Από αυτούς ίσως ξεχώρισε ο Πέτουεϊ, καθώς προσέφερε σημαντικά στις θέσεις 4-5 κυρίως στην άμυνα καθώς την έδεσε αρκετά. Ο Ντάνστον έκανε καλό ματς, απλά φορτώθηκε σχετικά εύκολα με φάουλ και αντικαταστάθηκε στο 4ο δεκάλεπτο από Αγραβάνη-Πέτγουεϊ που ανέλαβαν αμφότεροι τη θέση 5 (με αρκετή επιτυχία, καθώς σε εκείνο το διάστημα γύρισε και το παιχνίδι). Ο Χάντερ δεν μπήκε στο ρυθμό του ματς.
Ο Λαφαγιέτ είναι καλός στην προσωπική άμυνα, έχει το σουτ, αλλά μας τα χαλάει λίγο στο κατέβασμα και μοίρασμα της μπάλας. Ο Ντάρντεν έκανε δύο γρήγορα φάουλ και δεν είχε μετά αρκετή συμμετοχή, καθώς ο Παπαπέτρου κάλυψε επάξια τη θέση 3, ακόμα και για το Λοτζέσκι που φάνηκε να είναι επηρεασμένος από τη γαστρεντερίτιδα που τον ταλαιπώρησε την Πέμπτη.
Γενικά δεν ήταν πολύ καλή η εμφάνιση του Ολυμπιακού. Και όταν σε μια τέτοια εμφάνιση καταφέρνεις και και κερδίζεις, τι προσδοκίες μπορείς να έχεις από αυτή την ομάδα...

ΑΝΑΛΥΣΗ
Ο Ολυμπιακός από το 59-51 (5' περίπου πριν τη λήξη) με εξαιρετική άμυνα - γρανίτη, δεν άφησε ούτε ένα εύκολο σουτ ή λέι απ στην ΤΣΣΚΑ (αξίζει τώρα με καθαρό μυαλό να δείτε το βίντεο!). Χάρη σε αυτή την άμυνα και την πολύ καλή κυκλοφορία στην επίθεση κατάφερε να γυρίσει το ματς από τους -9. Το άγχος των τριών πρώτων περιόδων με τα πολλά αβίαστα λάθη (λάθος πάσες σε "κενό" χώρο!) και το χαμηλό σκοράρισμα, φάνηκε να φεύγει από τους ερυθρόλευκους και να αλλάζει στρατόπεδο. Οι της ΤΣΣΚΑ κόλλησαν στην επίθεση και πήγαν σε προσωπικές ενέργειες, καθώς ο Τεόντοσιτς από τη μια πήγε να πάρει το ματς επάνω του, από την άλλη ο Τζάκσον (που είχε κάνει καλό παιχνίδι ως τότε) πήγαινε σε ατομικά δύσκολα drives. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο 63-64 με τρίποντο του Σπανούλη από τη δεξιά γωνία, από την πάσα χέρι με χέρι του Πρίντεζη. Το killer instict του αρχηγού είχε ξυπνήσει, μαζί και οι εφιάλτες του παρελθόντος της ΤΣΚΚΑ.
Να σταθούμε λίγο στις 3 επόμενες επιθέσεις του Ολυμπιακού. Ενώ όπως προαναφέραμε είχε βελτιώσει αισθητά την κυκλοφορία της μπάλας στην επίθεση (συνέβαλε σε αυτό και το γεγονός ότι η ΤΣΚΚΑ άρχισε να κουράζεται και να μην πιέζει τόσο πολύ όσο στα τρία πρώτα δεκάλεπτα), στις τελευταίες επιθέσεις, πάγωσε το ρυθμό, δεν κυκλοφόρησε καθόλου την μπάλα, εκδηλώνοντας πολύ στατικές επιθέσεις.
Αρχικά στο 63-64, ο Σπανούλης περιμένει με την μπάλα στα χέρια και ροκανίζει το χρόνο. Κανείς δεν πάει για πικ εν ρολ (προσωπικά δε θυμάμαι να έβγαλε πικ εν ρολ ο Ολυμπιακός) και αποφασίζει να πάει σε ατομική προσπάθεια 2 πόντων με τον Βοροντσέβιτς να είναι κρεμασμένος πάνω του. Ευστοχεί για το 63-66. Κακή επίθεση!
Στη συνέχεια στο 64-66 ο Σλούκας κράτησε αρκετή ώρα την μπάλα τριπλάροντας, και πάσαρε τελικά στη weak side στον Πρίντεζη που αστόχησε για 3 (με 9" να μένουν για τη λήξη της επίθεσης). Μπορούσε να πάει σε 1-1 τον αντίπαλό του και να κερδίσει ίσως κάποιο φάουλ. Υπήρχε χρόνος.Κακή επίθεση!
Καρμπόν φάση με την προ-προηγούμενη αλλά για σουτ τριών πόντων στο 66-66 από το Σπανούλη και αυτή τη φορά να "πελατιάζει" το Ντε Κολό στα 5" πριν τη λήξη, ευστοχώντας στο τρίποντο και στέλνοντας ουσιαστικά τον Ολυμπιακό στον τελικό! Κακή επίθεση!
Τα ρίσκα όμως τα παίρνεις και μπορείς και να δικαιωθείς! Έτσι και έγινε! Ο Σπανούλης μετά από 11 άστοχα σουτ εντός πεδιάς, έβαλε τα 4 τελευταία. Τέτοιος μπασκετικός εγωισμός σπάνια συναντάται στα χρονικά! Ότι και αν γίνει στον τελικό, ο Σπανούλης έχει αφήσει εποχή με τις εμφανίσεις του τα τελευταία χρόνια... Παραμιλάει όλος ο μπασκετικός κόσμος!
Άλλωστε, όπως σωστά ειπωθεί, στα 35 πρώτα λεπτά παίζουν οι προπονητές και στα 5 τελευταία οι παίκτες και οι προσωπικότητες...
ΠΙΚ ΕΝ ΡΟΛ
Ο Ιτούδης διάβασε πολύ καλά το επιθετικό παιχνίδι του και έσβησε το πικ εν ρολ του Ολυμπιακού. Δεν πρέπει να έβγαλαν πικ εν ρολ οι ερυθρόλευκοι στο ματς. Έκλεισαν εξαιρετικά με double-team το Σπανούλη, παίζοντας τον στα όρια του βρώμικου με αρκετό αντιαθλητικό ξύλο και ύπουλα τραβήγματα εκτός φάσης, κάτι που έπιασε, αφού τον και τον έβγαλαν εκτός ρυθμού για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Πολύ καλή πίεση από την άμυνα της ΤΣΣΚΑ σε όλους τους παίκτες των ερυθρόλευκων, αναγκάζοντάς τους πολλές φορές σε αβίαστα λάθη και λανθασμένες πάσες.
Όταν ο Σπανούλης είχε κολλήσει, στο 1ο ημίχρονο ο MVP του Απριλίου και τελικά και του αγώνα (βάση PIR) Πρίντεζης και στο 2ο ο Σλούκας και λιγότερο ο Μάντζαρης, πήραν το βάρος των επιθέσεων με επιτυχία. Συνεισφορά 9 πόντων και από τον Παπαπέτρου που ήταν εξαιρετικός και στην άμυνα.
Τα πολλά λάθη (17) του Ολυμπιακού, ισορρόπησαν τα 40 ριμπάουντ (έναντι 33) που πήρε και οι 15/18 βολές (83,3%), ποσοστό ασυνήθιστο για τους ερυθρόλευκους.

Ο ΤΕΛΙΚΟΣ
Η Ρεάλ αναμφισβήτητα είναι το φαβορί λόγω έδρας, προσμονής αλλά και μπάτζετ. Η ψυχολογία όμως είναι με το μέρος του Ολυμπιακού και το άγχος με τους Ισπανούς. Το στυλ της Ρεάλ ταιριάζει πολύ καλύτερα στο παιχνίδι του Ολυμπιακού (σε αντίθεση με την ΤΣΣΚΑ). Ο Λάσο έχει αποδείξει ότι δεν είναι προπονητής περιωπής και οι παίκτες είναι οι σταρ της ομάδας. Δεν μπορεί να στήσει βάσει scouting (όπως έκανε πολύ καλά ο Ιτούδης) την ομάδα και να την προσαρμόσει στο παιχνίδι του αντιπάλου. Η Ρεάλ παίζει ένα δικό της πολύ γρήγορο και θεαματικό μπάσκετ σε κάθε αγώνα με 86,5 πόντους κατά μέσο ορό ανά αγώνα στη διοργάνωση. Αν ο Ολυμπιακός καταφέρει να την περιορίσει επιθετικά, μπορεί να κερδίσει, καθώς οι Ισπανοί δε φημίζονται για την πολύ καλή άμυνά τους
Ο Ολυμπιακός είναι η ομάδα με την καλύτερη άμυνα από τις 4 του Final 4 και το απέδειξε και στη σειρά με την Μπαρτσελόνα (την κατέβασε στους 69 από 81 που είναι ο μέσος όρος της) αλλά και στον ημιτελικό με την ΤΣΣΚΑ (την κατέβασε στους 68 από 87 που είναι ο μέσος όρος της). Στο χέρι του είναι να το πράξει και με τη Ρεάλ. Σε λίγες ώρες θα ξέρουμε...
ΑΣ ΕΥΧΗΘΟΥΜΕ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΗ ΤΥΧΗ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ!
DEVOTION!